De invloeden van de favoriete muzikanten van Severijns zijn duidelijk hoorbaar: de zeggingskracht van Leonard Cohen, het lyrische van Lennaert Nijgh, de humor van Harry Jekkers, de passie van Jacques Brel. Severijns stem haalt maar met moeite hetzelfde niveau als de nummers die hij zelf geschreven heeft, maar dat is een euvel dat zeker de eerste twee aangehaalde musici ook hebben, en wat eigenlijk wel charmant is. Prachtige teksten, een divers muzikaal genre dat zich uitstrekt van Argentijnse Tango tot Ierse Pub, ingespeeld door een vriendengroep waar het plezier vanaf spat. We zijn een mooie luister-CD rijker, en potentieel een evergreen op vijftigste verjaardagsfeestjes.