Al bijna 15 jaar houdt Francois Robin zich bezig met een elektroakoestische klankverkenning van zijn instrument de veuze, doedelzak uit de streek rond Nantes in Trafic Sonore, Les Allumes du Chalumeau (met Ronan Le Gourierec), La Circulaire (met Sylvain Girault en Erwan Hamon) of in Comme souffler dans un violoncelle (met Erwan Martinerie). Met L'Ombre de la Bete vertrouwt hij de elektroakoestische behandeling toe aan de kunstenaar Mathias Delplanque uit Nantes om een meeslepende muziek te bieden die de organische klanken van de veuze ontleedt, onderzoekt en trituriseert. Het resultaat is een wild epos dat flirt met krautrock, minimalistische muziek, ambient, drone en traditionele muziek. Een uniek geluid dat afwisselend stormachtig en helder, atmosferisch en dansend is, en dat de iconografische verbeelding van Jeroen Bosch, het cinematografische universum van David Lynch en de 8-bit digitale cultuur van de jaren '80 oproept.