Giacomo Panicucci heeft altijd getracht de "subtiele staat" van een tekst in klank uit te drukken, door te trachten de woorden af te stemmen op de meest geschikte muzikale expressiviteit. Net als in het theater en de schilderkunst moet je in de liedkunst op zoek gaan naar het juiste licht, de juiste decors. Er is veel vrijheid en respect voor de ideeën van anderen, hij geeft alleen aanwijzingen; hij treedt op als regisseur en de interpretaties en improvisaties worden aan de musici overgelaten. Allen hebben zij zich belangeloos ten dienste gesteld aan de kunst, enkel bewogen door hun passie voor muziek.