Deze twee uitzonderlijke muzikanten combineren het beste van jazz en bluegrass. Het zijn twee schijnbaar tegengestelde werelden: de melancholie van de fjorden en de eindeloze stilte van de canyons, de ijzige Noorse koude en de zinderende hitte van de American highways. Overeenkomsten met Wim Wenders en Ry Cooder zijn toevallig, maar de term cinematic americana is precies van toepassing op deze muziek, ondanks de minimale instrumentatie van dobro en piano.