Er is weinig bekend over pianist Clarence Johnson, behalve dat hij tussen 1923 en 1925 voor Paramount opnam. Hij was desalniettemin in zijn tijd populair, enerzijds vanwege zijn vermogen om bijna foutloos te spelen (er hoefde dus niet veel opgepoetst te worden aan zijn pianorollen), anderzijds omdat hij een bluespianist van ongebruikelijke verfijning was. Zijn virtuoze boogie-woogie klinkt alsof het hem geen moeite kost. De geluidskwaliteit is verbluffend goed. Kortom: een must voor de liefhebbers van historische opnames.