De droge herinterpretatie van het orkestrale contrapunt van de jaren zestig is geleidelijk overgegaan in de pianofrasering van Gianni Marchetti, historisch medewerker en auteur van veel van Ciampi's muziek. Sara Jane wilde spelen met de betekenissen van sommige stukken, door hun teksten te overlappen, koos ze ervoor om de onregelmatigheid van de metriek van sommige stukken te respecteren, verstoken van de gewone kwadraten, waardoor de ritmische spontaniteit van het gedicht vrijkomt. Zo ontcijferde ze de complexiteit van de melodieën, gladgestreken maar niet teniet gedaan. Sara Jane's werk concentreert zich op het strijkkwartet, als begeleiding van haar stem, alleen en gecombineerd met verschillende harmonische instrumenten zoals piano, harp, vibrafoon, maar ook koor en ritme.