Al 25 jaar lang zijn die snotapen van Fence ondertussen bezig met muziek maken, en met de regelmatigheid van een versleten horloge releasen ze een album. In het begin was het vooral de nonchalante slacker-rock, waarmee we ook tweede werden in de Rock Rally van 1998 (!) als jonkies. Maar vanaf de bejubelde zelfgetitelde plaat van 2012 en haar opvolger The Winding in 2016 was het voornamelijk grooven en swingen met fijn uitgekiende pop-songs. Ze waren opgegroeid, zo leek het. Voor het zesde album, met de epische titel Hazy Mist Of Rock, gaan ze terug naar de bron: gitaren en meerstemmige zang. Noem het een milde vorm van mid-life crisis van de ondertussen mid-veertigers. De muziek is ontstaan vlak vr het Corona-tijdperk, maar de opnames zijn tijdens de pandemie afgewerkt in de beslotenheid van hun eigen bubbel. De 10 nummers op de plaat vormen n brok opgekropte energie die ineens loskomt, en in minder dan een halfuur is de strijd gestreden en ligt de luisteraar murw in de touwen.