Alle ingrediënten voor een uitstekend Lurrie Bell-album zijn aanwezig: de muzikanten met wie hij het liefst speelt (Matthew Skoller op harmonica, Roosevelt Purifoy op piano/orgel, Melvin Smith op bas en Willie Hayes op drums), de producer is de veelgelauwerde Dick Shurman en Bell heeft fantastisch materiaal uitgekozen: Little Walter, T-Bone Walker, Jimmy Rogers, Otis Spann en een paar eigen songs. Hij gaat terug naar de basis van traditionele Chicago-gitaarblues, maar dan op zijn eigen unieke manier. De Amerikaanse pers noemt dit al zijn beste plaat ooit.