Spanje was een ontmoetingsplaats van culturele interactie tussen groepen behorend tot de drie monotheïstische godsdiensten en verschillende etnische groepen. De gelijktijdigheid van spreken en debatteren tussen joden en niet-joden die op dezelfde plaatsen woonden, weerspiegelt de gemeenschappelijkheid van geest die de relatie tussen moslim en jood door de eeuwen heen heeft gekenmerkt. Zij deelden dezelfde emotionele ervaring, dezelfde manier van leven, dezelfde uitdrukkingswijzen en hielden zich aan de waarden die door oude en moderne auteurs werden geprezen. Het is in diezelfde geest dat Mohammed Briouel en Franoise Atlan het repertoire van Joods-Spaanse liederen en Arabisch-Andalusische liederen, uitgevoerd in dezelfde maqam-modus, benaderen om de levendigheid van deze traditie in Marokko te illustreren.